Zasypiasz bez tatuażu, budzisz się z wytatuowanym ciałem. Bali bada nowy trend

Duży rękaw, noga, plecy, a nawet znaczna część ciała wykonana podczas jednej wizyty - bez wielogodzinnego siedzenia w fotelu i bez odczuwania bólu.

Brzmi jak rozwiązanie problemu, z którym mierzy się każdy klient decydujący się na ogromny projekt?

Na Bali niektóre studia poszły właśnie w tym kierunku.

Klient zostaje wprowadzony w znieczulenie ogólne, a kiedy śpi, nad jego ciałem jednocześnie pracuje zespół tatuatorów.

Media opisują sesje trwające około 10-20 godzin, podczas których przy jednym kliencie może pracować nawet dziewięciu artystów. Dzięki temu projekty, które tradycyjnie powstawałyby przez wiele miesięcy, mogą zostać wykonane podczas jednej lub dwóch sesji.

To nie dzieje się w zwykłym studiu

Przynajmniej według studiów oferujących tego typu usługę.

Madhe Ink z Kuty przekazało australijskim mediom, że przed zabiegiem klient przechodzi kwalifikację medyczną, a samo znieczulenie odbywa się w szpitalu, nie w studiu tattoo.

Podobną usługę oficjalnie reklamuje Mr Ink Bali. Studio informuje, że jego „sleep tattoo” wykonywane jest w środowisku szpitalnym, przy obecności lekarzy, pielęgniarek i anestezjologa. Klient ma również przechodzić wcześniej badanie medyczne i pozostawać pod obserwacją po zakończeniu zabiegu. Są to jednak informacje podawane przez samo studio w materiałach ofertowych, a nie niezależna ocena procedury.

Co ciekawe, studio przyznaje też, że praca kilku artystów jednocześnie ma ograniczenia techniczne. W przypadku wzorów geometrycznych i mandali nie gwarantuje odpowiedniej precyzji, dlatego takich projektów nie wykonuje w tej formule.

Po co w ogóle usypiać klienta do tatuażu?

Odpowiedź jest prosta: ból i czas.

Duży projekt może wymagać kilkudziesięciu, a w skrajnych przypadkach ponad stu godzin pracy rozłożonej na wiele sesji.

Klient musi wielokrotnie wracać do studia, przechodzić przez kolejne etapy gojenia i ponownie znosić wiele godzin bólu.

Znieczulenie ogólne całkowicie zmienia tę sytuację.

Osoba zasypia, artyści rozpoczynają pracę, a po wybudzeniu ogromna część projektu jest już gotowa.

I właśnie ta wygoda budzi największe kontrowersje.

Lekarze: narkoza nie jest obojętna dla organizmu

Prezes australijskiego oddziału Australian Medical Association w Australii Zachodniej, dr Kyle Hoath, zwrócił uwagę, że znieczulenie ogólne samo w sobie jest poważną procedurą medyczną i dokładanie go wyłącznie po to, aby ominąć ból związany z tatuowaniem, oznacza wprowadzenie dodatkowego ryzyka do zabiegu, który zwykle można przeprowadzić bez niego.

Nie oznacza to, że znieczulenie ogólne jest z definicji niebezpieczne.

W nowoczesnej medycynie jest stosowane codziennie i u większości pacjentów przebiega bez poważnych komplikacji. Ryzyko zależy między innymi od stanu zdrowia pacjenta, długości procedury oraz samego zabiegu.

Możliwe powikłania obejmują jednak m.in. problemy z oddychaniem, reakcje alergiczne, zachłyśnięcie, infekcję klatki piersiowej czy uszkodzenia związane z intubacją. Poważne komplikacje są rzadkie, ale właśnie dlatego anestezję prowadzi wyspecjalizowany zespół medyczny i poprzedza się ją kwalifikacją pacjenta.

W przypadku „sleep tattoo” pojawia się więc zasadnicze pytanie:

czy warto podejmować dodatkowe ryzyko medyczne przy zabiegu, który sam w sobie nie wymaga znieczulenia ogólnego?

Jest jeszcze druga kwestia: ogromna powierzchnia świeżego tatuażu

Normalnie duże body suity czy plecy powstają etapami.

Jedna część zostaje wykonana, skóra się goi, później przychodzi czas na kolejną.

Praca kilku tatuatorów jednocześnie może oznaczać powstanie podczas jednego zabiegu bardzo dużej powierzchni uszkodzonej skóry.

Nie znalazłam badań klinicznych pozwalających określić dodatkowe ryzyko wynikające konkretnie z połączenia wielogodzinnego tatuowania ogromnej powierzchni ciała ze znieczuleniem ogólnym.

Dlatego nie byłoby uczciwe stwierdzenie, że taka procedura została naukowo udowodniona jako bardziej niebezpieczna niż tradycyjne tatuowanie.

Ale brak takich danych jest sam w sobie istotny.

Mamy bowiem do czynienia z zupełnie nowym modelem wykonywania tatuaży, który łączy zabieg niemedyczny z procedurą typową dla sali operacyjnej.

Władze Bali chcą przyjrzeć się sprawie

9 listopada pojawiła się kolejna informacja.

Według NDTV Profit, powołującego się na relację Daily Mail, przedstawiciel władz Bali powiedział, że niedawno dowiedział się o praktyce i chce sprawdzić, w jaki sposób takie zabiegi są wykonywane oraz czy uczestniczą w nich zarejestrowani lekarze i placówki medyczne.

Na ten moment nie oznacza to zakazu „sleep tattoo”.

Nie znalazłam też opublikowanej decyzji lokalnych władz nakazującej studiom zaprzestanie wykonywania takich zabiegów.

Mówimy więc o zapowiedzi przyjrzenia się praktyce, a nie o wprowadzonej regulacji.

Nawet 9 tatuatorów przy jednym kliencie

Poza medycyną pojawia się jeszcze aspekt czysto tatuatorski.

Jak zaplanować ogromny projekt tak, żeby kilka osób mogło wykonywać go jednocześnie?

Jak zachować spójność stylu?

Jak kontrolować symetrię?

I jak podzielić pracę, kiedy każdy artysta ma własną rękę, tempo i sposób prowadzenia maszyny?

To zupełnie inna organizacja niż tradycyjna wielogodzinna sesja z jednym tatuatorem.

Samo Mr Ink Bali przyznaje, że właśnie dlatego niektóre wymagające perfekcyjnej symetrii projekty nie nadają się do tego modelu.

A to prowadzi do jeszcze większego pytania.

Czy naprawdę wszystko musi być zrobione szybciej?

Technologia i medycyna pozwalają dziś ominąć część ograniczeń, które przez dekady były nieodłącznym elementem tatuowania.

Można znieczulić klienta.

Można postawić przy nim kilku artystów.

Można spróbować zamknąć kilkadziesiąt godzin pracy w jednej ogromnej sesji.

Tylko czy możliwość wykonania czegoś oznacza automatycznie, że warto to robić?

Dla jednych „sleep tattoo” będzie kolejnym krokiem w rozwoju branży i sposobem na wykonanie projektu, na który wcześniej nigdy by się nie zdecydowali.

Dla innych - niepotrzebnym wprowadzaniem procedury medycznej do procesu, który może odbywać się bez niej.

Jedno jest pewne.

Jeśli zainteresowanie takimi usługami będzie rosło, dyskusja prawdopodobnie przestanie dotyczyć wyłącznie tego, czy klient chce przespać swój tatuaż.

Coraz ważniejsze stanie się pytanie, kto, gdzie i na jakich zasadach może mu to bezpiecznie umożliwić.