Od 29 października 2026 roku we Francji obowiązuje nowa wersja przepisów dotyczących tatuowania, piercingu i makijażu permanentnego wykonywanych w tymczasowych lokalach - między innymi podczas konwentów, targów i innych wydarzeń.
Najważniejsza zmiana jest bardzo krótka, ale jej konsekwencje dla części branży mogą być ogromne.
Do francuskiego prawa dopisano wymóg:
minimum trzech lat doświadczenia zawodowego.
Zmianę wprowadzono rozporządzeniem z 17 października 2026 roku, opublikowanym we francuskim Dzienniku Urzędowym 28 października. Nowe brzmienie przepisów weszło w życie następnego dnia.
Do tej pory doświadczenie też było wymagane. Ale nikt nie określał, ile
To ważne rozróżnienie.
Francuskie przepisy już od 2024 roku mówiły, że osoba pracująca podczas wydarzenia w tymczasowym lokalu musi posiadać doświadczenie zawodowe w technice, którą wykonuje.
Problem polegał na tym, że prawo nie określało żadnego minimalnego okresu.
Teoretycznie więc tatuator z kilkumiesięcznym doświadczeniem również posiadał już „doświadczenie zawodowe”.
Nowe rozporządzenie zmieniło dokładnie kilka słów.
Po określeniu „doświadczenie zawodowe” dodano:
„minimalne trzy lata”.
I tym samym zlikwidowano pole do interpretacji.
Mniej niż 3 lata? Możesz tatuować w studiu, ale konwent to inna sytuacja
Nowa zasada nie oznacza, że we Francji trzeba mieć trzy lata doświadczenia, aby w ogóle wykonywać zawód tatuatora.
Przepis dotyczy konkretnie profesjonalistów, którzy okazjonalnie wykonują tatuaż w tymczasowym miejscu na terenie Francji, w szczególności podczas wydarzeń i zgromadzeń.
Typowym przykładem będzie właśnie tattoo convention.
Dlatego tatuator, który pracuje legalnie w swoim stałym studiu, ale ma dopiero rok czy dwa lata doświadczenia, może znaleźć się w dość nietypowej sytuacji:
może tatuować klientów w studiu, ale nie spełnia warunku pozwalającego na wykonywanie tej samej pracy podczas konwentu.
Przepisy obejmują nie tylko klasyczne tatuowanie, ale również makijaż permanentny i piercing.
Trzy lata w konkretnej technice
Jeszcze ciekawszy jest sposób sformułowania przepisu.
Nie mówi on jedynie o „trzech latach pracy w branży”.
Profesjonalista ma posiadać minimum trzy lata doświadczenia w technice lub technikach wykonywanych podczas danego wydarzenia.
Może to mieć znaczenie szczególnie w przypadku osób wykonujących kilka różnych rodzajów zabiegów.
Nie wystarczy więc automatycznie założyć, że trzy lata działalności w szeroko rozumianym body arcie rozwiązują sprawę niezależnie od rodzaju wykonywanej usługi.
Sam staż nadal nie wystarczy
Trzy lata doświadczenia to tylko jeden z warunków.
Francuskie przepisy nadal wymagają odpowiedniego przygotowania z zakresu higieny i bezpieczeństwa.
Osoba pracująca podczas takiego wydarzenia powinna posiadać odpowiednią certyfikację albo przed wydarzeniem przejść specjalne szkolenie przygotowane do pracy w warunkach tymczasowych.
Takie szkolenie musi trwać minimum 7 godzin i obejmuje zasady higieny oraz bezpieczeństwa dostosowane właśnie do tatuowania i piercingu podczas wydarzeń publicznych.
Może odbywać się również zdalnie, jeśli organizator szkolenia zapewni odpowiedni system kontroli podczas oceny wiedzy.
Za dopilnowanie, żeby osoby pracujące podczas wydarzenia spełniały wymagania szkoleniowe, odpowiada również jego organizator.
Konwent to nie studio
Francuskie przepisy od dawna traktują wykonywanie tatuażu podczas wydarzenia nieco inaczej niż pracę w stałym lokalu.
W normalnym studiu wymagane jest odpowiednio przygotowane pomieszczenie przeznaczone do wykonywania zabiegów.
Podczas tymczasowych wydarzeń dopuszczono natomiast stworzenie stanowisk oddzielonych od publiczności fizyczną barierą ograniczającą ryzyko rozprysków i zanieczyszczenia stanowiska. Pozostałe wymagania dotyczące higieny nadal pozostają w mocy.
Francuski Syndicat National des Artistes Tatoueurs przypomina też między innymi o obowiązku zapewnienia przy każdym stanowisku odpowiedniego pojemnika na odpady medyczne oraz o odpowiedzialności organizatora za procedury higieniczne i gospodarkę odpadami. Organizator przekazuje również właściwej Agence Régionale de Santé informacje dotyczące wydarzenia i listę uczestniczących artystów.
Po zmianie przepisów SNAT wprost informuje:
minimum trzy lata doświadczenia zawodowego jest wymagane od tatuatorów pracujących podczas takich wydarzeń.
Co z tatuatorami z innych krajów?
Przepis mówi o wykonywaniu zabiegów na terytorium Francji.
Oznacza to, że temat jest istotny również dla zagranicznych tatuatorów przyjeżdżających na francuskie conventions.
Nie wystarczy więc spojrzeć wyłącznie na przepisy obowiązujące w kraju, w którym artysta na co dzień prowadzi działalność.
Przy pracy na wydarzeniu we Francji trzeba brać pod uwagę francuskie wymagania.
Prawo przewiduje przy tym określone wyjątki dla kategorii osób wymienionych w art. 8 rozporządzenia - między innymi osób posiadających określone francuskie lub uznawane europejskie kwalifikacje medyczne i związane z higieną oraz kwalifikacje uznane na podstawie określonych norm europejskich.
Dlatego nie można sprowadzić regulacji do absolutnej zasady „każda osoba bez trzech lat praktyki ma całkowity zakaz”.
Dla typowego zawodowego tatuatora pracującego na konwencie trzyletni próg jest jednak obecnie wpisany wprost do przepisów.
A jak udowodnić trzy lata doświadczenia?
Sam przepis określa minimalny czas doświadczenia, ale w jego treści nie znajduje się szczegółowa lista dokumentów, którymi tatuator ma ten staż udowodnić.
W praktyce znaczenie mogą mieć dokumenty dotyczące rozpoczęcia działalności, wcześniejszych zgłoszeń zawodowych czy inne dowody pozwalające potwierdzić okres wykonywania danej techniki.
Ostateczne wymagania przy konkretnym wydarzeniu mogą być również związane z właściwą regionalną agencją zdrowia - ARS.
SNAT zaznacza, że to właśnie odpowiednia ARS ocenia warunki organizacji danego wydarzenia i może wymagać dodatkowych rozwiązań związanych z bezpieczeństwem.
Bezpieczeństwo czy zamknięcie drzwi początkującym?
I tutaj zaczyna się najciekawsza część dyskusji.
Z jednej strony convention jest trudniejszym środowiskiem pracy niż własne studio.
Tatuator pracuje w obcym miejscu, obok wielu innych artystów, przy dużej liczbie odwiedzających, często przez kilka intensywnych dni.
Można więc argumentować, że wcześniejsze doświadczenie zawodowe zmniejsza ryzyko błędów i pomaga utrzymać odpowiednie standardy pracy w mniej kontrolowanych warunkach.
Z drugiej strony konwenty od lat były dla młodych tatuatorów miejscem, w którym mogli:
poznawać innych artystów,
budować nazwisko,
zdobywać klientów,
obserwować bardziej doświadczonych tatuatorów,
startować w konkursach
i po prostu zdobywać doświadczenie zawodowe.
Nowa francuska zasada tworzy więc pewien paradoks.
Żeby zdobywać doświadczenie na konwentach, trzeba najpierw zdobyć trzy lata doświadczenia poza nimi.
Czy inne kraje pójdą tą samą drogą?
Na razie mówimy o przepisach obowiązujących we Francji.
Ale sposób regulowania zawodu tatuatora coraz częściej staje się tematem również w innych krajach.
Jedne państwa koncentrują się przede wszystkim na szkoleniach higienicznych. Inne rozwijają systemy licencji, rejestracji, kontroli studiów czy egzaminów zawodowych.
Francja właśnie dołożyła kolejny element:
minimalny staż zawodowy wymagany przy wykonywaniu tatuażu podczas wydarzenia.
I niewykluczone, że dyskusja na ten temat będzie znacznie większa niż sama zmiana kilku słów w rozporządzeniu.
Bo pytanie jest naprawdę ciekawe:
czy tatuator powinien najpierw przepracować określony czas w studiu, zanim będzie mógł tatuować na konwencie?
Czy może właśnie convention powinno być jednym z miejsc, w których młody artysta zdobywa swoje pierwsze duże doświadczenia?
KOMENTARZE
Podziel się swoją opinią na temat tego materiału. Każdy komentarz jest dla nas ważny.