Jakie igły i kartridże do tatuażu? RL, RS, M1, RM i SEM po ludzku

Jakie igły do tatuażu wybrać na początek?

Kiedy zaczynasz interesować się tatuowaniem, prędzej czy później trafiasz na oznaczenia takie jak 3RL, 7RS, 9M1 czy 13SEM.

Otwierasz sklep z akcesoriami do tatuażu i nagle okazuje się, że samych kartridży są dziesiątki, a czasami setki różnych wariantów.

Różnią się liczbą igieł, ich ułożeniem, średnicą, długością ostrza i oznaczeniami producenta.

I pojawia się pytanie: które z nich właściwie są Ci potrzebne?

Na początku możesz mieć wrażenie, że do każdego rodzaju tatuażu istnieje jedna konkretna igła. Że do realizmu potrzebujesz czegoś zupełnie innego niż do dotworku, a cienką linię koniecznie musisz wykonać najmniejszym dostępnym kartridżem.

W praktyce wybór nie jest aż tak sztywny.

Przez lata pracy z realizmem black & grey korzystałam z wielu konfiguracji. Z czasem wypracowałam własny zestaw ulubionych kartridży, ale najważniejsza zasada pozostała niezmienna:

Najpierw zastanów się, jaki efekt chcesz uzyskać. Dopiero później wybieraj kartridż.

I właśnie od tego zaczniemy.

Igła a kartridż do tatuażu - jaka jest różnica?

Zacznijmy od czegoś, co może wydawać się oczywiste, ale początkującym często sprawia problem.

W rozmowach tatuatorów określenia „igła” i „kartridż” bywają używane zamiennie. Technicznie nie oznaczają jednak dokładnie tego samego.

Igła do tatuażu to metalowy element, który wprowadza pigment podczas tatuowania. W większości konfiguracji kilka pojedynczych igieł jest ze sobą połączonych w określony układ.

Kartridż to wymienny moduł, w którym znajduje się odpowiednia konfiguracja igieł, osadzona w obudowie.

W nowoczesnych maszynkach typu pen bardzo często korzysta się właśnie z kartridży.

Dlaczego to ważne?

Ponieważ kiedy wybierasz kartridż, nie wybierasz wyłącznie liczby igieł. Wybierasz również ich ułożenie i inne parametry, które mogą wpływać na sposób pracy.

Dwa kartridże zawierające po siedem igieł mogą służyć do zupełnie innych zadań.

Jak czytać oznaczenia kartridży do tatuażu?

Spójrz na kilka przykładów:

• 5RL
• 7RS
• 9M1
• 13SEM

Liczba na początku oznacza, ile pojedynczych igieł znajduje się w danej konfiguracji.

Litery informują o ich ułożeniu.

Oznaczenia RM, CM czy SEM mogą być stosowane do podobnych konfiguracji Magnum z zaokrągloną krawędzią. Producenci nie zawsze używają identycznego nazewnictwa.

Ważne: samo oznaczenie 5RL lub 9M1 nie opisuje jeszcze całego kartridża.

Na opakowaniu możesz znaleźć również informacje o średnicy pojedynczej igły, taperze czy serii produktu.

Przykładowo:

• 0805RL - pięć igieł o średnicy 0,25 mm,
• 1005RL - pięć igieł o średnicy 0,30 mm,
• 1205RL - pięć igieł o średnicy 0,35 mm.

Wszystkie trzy konfiguracje są Round Linerami złożonymi z pięciu igieł, ale nie muszą zachowywać się identycznie.

Przejdźmy teraz do poszczególnych rodzajów.

RL - Round Liner. Kartridże do linii i konturów

Round Liner to jedna z podstawowych konfiguracji, które poznajesz podczas nauki tatuowania.

Igły są tutaj ułożone blisko siebie w okrągłym skupieniu. Dzięki temu RL dobrze sprawdza się przy wykonywaniu linii, konturów i niektórych detali.

Możesz spotkać między innymi:

• 1RL,
• 3RL,
• 5RL,
• 7RL,
• 9RL.

Im większa konfiguracja, tym szerszy ślad zazwyczaj można uzyskać, choć na jego rzeczywistą szerokość wpływają również pozostałe parametry.

Czy do cienkiej linii najlepiej wybrać 1RL?

Niekoniecznie. I to jest coś, o czym szczególnie chciałabym Ci opowiedzieć.

Kiedy zaczynałam tatuować, sama korzystałam z 1RL. Wydawało mi się, że skoro chcę uzyskać bardzo cienką linię, najmniejsza konfiguracja będzie najlepszym rozwiązaniem.

Szybko okazało się jednak, że prowadzenie takiego kartridża jest bardzo wymagające.

Moje linie bywały niestabilne, a po wygojeniu zdarzało się, że stawały się słabo widoczne lub miejscami zanikały.

Oczywiście nie oznacza to, że winny był wyłącznie kartridż. Na wygojony efekt wpływają między innymi technika, głębokość pracy, nasycenie pigmentem i właściwości skóry.

Jednak z perspektywy czasu wiem, że 1RL był dla mnie wtedy po prostu zbyt wymagający.

Dlaczego początkującym częściej polecam 5RL lub 7RL?

Podczas prowadzonych przeze mnie kursów wielokrotnie spotykałam osoby, które chciały zaczynać właśnie od 1RL lub 3RL.

Pozwalałam im porównywać różne konfiguracje podczas ćwiczeń.

I wiesz, co często się okazywało?

Kiedy kursant zmieniał 1RL lub 3RL na 7RL, jego linie stawały się wyraźnie stabilniejsze.

Dlaczego?

Bardzo cienki ślad pokazuje praktycznie każdą niestabilność dłoni. Szersza konfiguracja może być bardziej wyrozumiała podczas pierwszych prób.

Nie oznacza to, że 7RL automatycznie naprawi błędy techniczne. Ale pozwala początkującemu spokojniej ćwiczyć podstawy.

Dlatego do pierwszych ćwiczeń prowadzenia linii częściej polecam 5RL i 7RL, a czasami również 9RL.

Moja rada: nie zaczynaj od najmniejszego kartridża tylko dlatego, że wydaje Ci się bardziej precyzyjny. Precyzja wynika przede wszystkim z kontroli ręki i świadomej techniki.

RS - Round Shader. Do czego służy?

RS również ma okrągły układ igieł, ale są one rozmieszczone luźniej niż w Round Linerze.

Ta różnica pozwala wykorzystywać Round Shader do innych zadań.

W mojej pracy RS przydawał się przede wszystkim do:

• tworzenia kropek i drobnych struktur,
• wykonywania nieregularnych odprysków,
• budowania faktur,
• małych wypełnień,
• dopracowywania przestrzeni przy krawędziach.

Najczęściej korzystałam z 3RS i 5RS.

Przykład z realizmu - nos lwa i struktura błota

Jeżeli oglądasz realistyczny tatuaż przedstawiający lwa, możesz zauważyć na jego nosie drobne kropki i nieregularne struktury.

Podobne efekty pojawiają się podczas tworzenia błota, pyłu czy rozprysków.

Do takich elementów wykorzystywałam właśnie niewielkie Round Shadery, na przykład 3RS.

RS był dla mnie przydatny także wtedy, kiedy musiałam dopracować niewielki, wypełniony element.

Wyobraź sobie czarne pole o nieregularnym kształcie. Większym Magnum wypełniasz główną powierzchnię, ale przy krawędzi zostaje mały fragment, do którego trudno dotrzeć szeroką konfiguracją.

W takiej sytuacji odpowiednio dobrany RS może okazać się bardzo pomocny.

Nie musisz próbować wykonać całej powierzchni jednym kartridżem.

M1 - Magnum. Kartridż do większych wypełnień

Magnum ma igły ułożone w dwóch naprzemiennych rzędach.

W klasycznej konfiguracji M1 krawędź układu jest stosunkowo prosta.

Magnum pozwala obejmować większą powierzchnię niż niewielkie konfiguracje okrągłe, dlatego często wykorzystuje się je do wypełnień.

W mojej pracy najczęściej sięgałam po:

• 7M1,
• 9M1.

Wybierałam je przede wszystkim do mocnych czarnych wypełnień.

Dlaczego nie zawsze korzystałam z większych rozmiarów?

Ponieważ dobór konfiguracji powinien wynikać z wielkości wykonywanego elementu.

Jeśli masz niewielki czarny fragment, nie potrzebujesz automatycznie bardzo szerokiego Magnum.

Z kolei przy dużych powierzchniach można rozważyć większe konfiguracje, na przykład 21M1, jeżeli producent ma je w ofercie.

Czy Magnum nadaje się do całego wypełnienia?

Nie zawsze.

Wyobraź sobie większy czarny element z kilkoma wąskimi zakończeniami.

Szerokie Magnum pozwala opracować główną powierzchnię, ale może być niepraktyczne przy zwężeniach i nieregularnych krawędziach.

W takich sytuacjach warto rozważyć połączenie różnych konfiguracji.

Przykładowo M1 do większej powierzchni, a RS do niewielkich przestrzeni.

Najważniejsze, żeby nie dopasowywać projektu na siłę do kartridża.

To kartridż powinien być dobrany do projektu.

RM, CM i SEM - Magnum do miękkich cieni

Przejdźmy do konfiguracji, które były szczególnie ważne w mojej pracy z realizmem black & grey.

RM oznacza Round Magnum, a SEM - Soft Edge Magnum.

Możesz również spotkać oznaczenie CM, czyli Curved Magnum.

Nazwy i szczegóły konstrukcji mogą zależeć od producenta, ale chodzi o rodziny konfiguracji Magnum z zaokrągloną krawędzią układu igieł.

W przeciwieństwie do klasycznego M1 skrajne igły są w takim układzie cofnięte, dzięki czemu krawędź przyjmuje łukowaty kształt.

Dlaczego tak często korzystałam z SEM?

W mojej codziennej pracy nazywałam te kartridże po prostu „łopatkami”.

Korzystałam z nich przede wszystkim do:

• miękkiego cieniowania,
• płynnych przejść tonalnych,
• pracy z greywashem,
• realistycznych elementów,
• większych powierzchni i rozmytych teł.

W zależności od projektu sięgałam po różne rozmiary, między innymi 7SEM, 9SEM, 11SEM, 13SEM, 21SEM i 24SEM.

Do niewielkich fragmentów wybierałam mniejsze łopatki, a do rozbudowanych teł potrafiłam wykorzystać nawet 24SEM.

Czy SEM sam z siebie robi miękkie cienie?

Nie.

To bardzo ważne.

Kartridż może ułatwić uzyskanie konkretnego efektu, ale nie wykona pracy za Ciebie.

Możesz mieć świetny SEM i nadal uzyskiwać nierówne lub brudne cienie, jeśli Twoja technika nie jest odpowiednia.

Sposób prowadzenia maszynki, kontrola ręki, tempo pracy, nasycenie pigmentem i planowanie przejść tonalnych również mają znaczenie.

Kartridż jest narzędziem. Efekt zależy od tego, jak go wykorzystasz.

Jaki kartridż do konkretnego efektu? Praktyczna ściąga

Teraz przejdźmy do tego, czego prawdopodobnie szukasz najbardziej.

Masz konkretny element do wykonania i zastanawiasz się, po jaką konfigurację sięgnąć.

Poniższa tabela pokazuje przykładowe możliwości. Nie traktuj jej jak sztywnego przepisu. Każdy projekt wymaga indywidualnej analizy.

Pamiętaj, że zastosowania poszczególnych konfiguracji mogą się przenikać.

Nie istnieje zasada, według której do jednego rodzaju efektu wolno używać tylko jednego konkretnego kartridża.

Z czasem poznasz możliwości różnych układów i zaczniesz dobierać je do własnej techniki.

Jeden tatuaż, kilka różnych kartridży

Początkujący czasami pytają: „Jakiej igły użyć do realistycznego tatuażu?”.

Tylko że realizm nie jest jednym technicznym zadaniem.

Wyobraź sobie projekt przedstawiający realistycznego lwa.

Masz tam szczegóły oczu, fakturę nosa, ciemne partie, miękkie cieniowanie sierści i rozbudowane tło.

Czy jeden kartridż będzie najlepszy do wszystkiego?

Niekoniecznie.

Możesz potrzebować RL do wybranych linii i detali, RS do drobnych struktur, M1 do mocnych czarnych fragmentów oraz SEM do cieniowania i tła.

Nie oznacza to, że każdy portret lwa wymaga wszystkich wymienionych konfiguracji.

Chodzi o sposób myślenia.

Nie wybieraj kartridża wyłącznie na podstawie nazwy stylu. Najpierw podziel projekt na konkretne zadania.

To jedna z umiejętności, którą warto rozwijać już od pierwszych etapów nauki.

Czy średnica igieł ma znaczenie?

Tak, ale na początku łatwo przecenić jej znaczenie.

Najczęściej możesz spotkać średnice:

• 0,25 mm - oznaczenie 08,
• 0,30 mm - oznaczenie 10,
• 0,35 mm - oznaczenie 12.

Pamiętaj, że średnica odnosi się do pojedynczej igły, a nie całej konfiguracji.

Przykładowo 5RL zbudowany z igieł 0,25 mm nie jest identyczny z 5RL o średnicy 0,35 mm.

Różnice mogą wpływać między innymi na charakter pracy i przepływ pigmentu.

Osobiście najczęściej korzystałam ze średnic 0,30 i 0,35 mm.

Byłam do nich przyzwyczajona i dobrze znałam ich zachowanie. Nie oznacza to jednak, że każdy tatuator będzie miał takie same preferencje.

A czym jest taper?

Taper to długość zwężenia końcówki pojedynczej igły.

Możesz spotkać oznaczenia takie jak ST, MT, LT czy XLT.

Ich nazwy bywają podobne, ale konkretne wartości mogą różnić się między producentami.

Na początku wystarczy, że zapamiętasz jedną rzecz: dwa kartridże o takiej samej liczbie i konfiguracji igieł nie muszą być identyczne, jeśli różnią się średnicą lub taperem.

Jeżeli chcesz świadomie porównywać ich zachowanie, zmieniaj jeden parametr naraz.

Inaczej trudno będzie ocenić, czy różnica wynika z konfiguracji, średnicy, taperu czy samego producenta.

Jakie kartridże kupić na początek?

Nie musisz kupować wszystkiego.

Naprawdę.

Wiem, że kiedy zaczynasz, każda nowa konfiguracja może wydawać się niezbędna. Ale dużo rozsądniej jest najpierw poznać podstawowe układy niż zgromadzić kilkanaście pudełek kartridży, których zastosowania jeszcze nie rozumiesz.

Do pierwszych ćwiczeń na sztucznej skórze rozważyłabym niewielki zestaw:

• 5RL i 7RL do ćwiczenia linii,
• 5RS do poznawania struktur i małych wypełnień,
• 7M1 lub 9M1 do ćwiczenia większych wypełnień,
• 7SEM i 9SEM do poznawania podstaw cieniowania.

To przykładowy zestaw, a nie obowiązkowa lista zakupów.

Wraz z rozwojem umiejętności możesz rozszerzać go o kolejne rozmiary i konfiguracje.

Nie musisz również kupować całego pudełka każdego rodzaju, jeśli sklep umożliwia zakup pojedynczych, fabrycznie zapakowanych kartridży.

Przed zakupem sprawdź także zgodność kartridży z Twoją maszynką.

Czy warto od razu kupować 1RL?

Osobiście nie polecam 1RL początkującym.

Nie dlatego, że to zły kartridż.

Po prostu jest bardzo wymagający i nie jest potrzebny do opanowania podstaw prowadzenia linii.

3RL również zostawiłabym na późniejszy etap albo na ćwiczenia wynikające z konkretnych potrzeb stylistycznych.

Znacznie ważniejsze jest, żeby najpierw nauczyć się prowadzić stabilną linię.

Najczęstsze błędy przy wyborze igieł do tatuażu

1. Im mniejsza igła, tym większa precyzja

To jedno z najpopularniejszych błędnych założeń.

Cienki ślad nie gwarantuje precyzyjnej linii. Jeśli ręka jest niestabilna, mała konfiguracja może jedynie mocniej pokazać ten problem.

2. Jeden kartridż do całego projektu

Nie zawsze jest to dobre rozwiązanie.

Większą powierzchnię wygodniej opracować szerszą konfiguracją, a drobne elementy wymagają czasem mniejszego narzędzia.

Nie musisz ograniczać się do jednego rozmiaru.

3. Większa liczba igieł oznacza szybszą i lepszą pracę

Duży kartridż może obejmować większą powierzchnię, ale w niewielkich elementach będzie niepraktyczny.

Wybieraj rozmiar do projektu, nie do oczekiwanej szybkości.

4. Zmienianie kilku parametrów jednocześnie

Jeżeli jednocześnie zmienisz konfigurację, średnicę, taper i producenta, trudno będzie zrozumieć, co rzeczywiście wpłynęło na efekt.

Podczas nauki porównuj narzędzia świadomie.

5. Próba naprawiania słabej linii mocniejszym naciskiem

Jeżeli linia wychodzi przerywana lub nierówna, nie zakładaj automatycznie, że trzeba mocniej docisnąć maszynkę.

Problem może wynikać z wielu czynników.

W pracy na ludzkiej skórze nieprawidłowa głębokość oraz wielokrotne opracowywanie tego samego miejsca mogą prowadzić do uszkodzeń i niepożądanych efektów.

Dlatego najpierw ucz się rozpoznawać przyczynę problemu, a nie maskować jego objawy.

Czy można uczyć się dobierania kartridży wyłącznie na sztucznej skórze?

Oczywiście.

Jeżeli traktujesz tatuowanie jako kreatywne hobby i nie zamierzasz pracować na ludzkim ciele, nadal możesz poznawać różne konfiguracje, porównywać ich ślady i uczyć się budowania projektów.

Sztuczna skóra pozwala między innymi ćwiczyć prowadzenie linii, tworzenie struktur, wypełnienia i przejścia tonalne.

Możesz porównać 5RL z 7RL, sprawdzić różnicę pomiędzy M1 a SEM albo zobaczyć, jak zmienia się charakter śladu przy różnych konfiguracjach.

Pamiętaj jednak, że sztuczna skóra nie zachowuje się dokładnie tak samo jak ludzka.

Nie pozwala również ocenić procesu gojenia ani wszystkich reakcji żywej tkanki.

Dlatego opanowanie ćwiczeń na sztucznej skórze nie oznacza automatycznej gotowości do tatuowania człowieka.

I wcale nie musisz stawiać sobie takiego celu.

Możesz rozwijać umiejętności artystyczne wyłącznie dla własnej przyjemności.

Czy rodzaj kartridża jest ważniejszy od techniki?

Nie.

I to chyba najważniejsza rzecz, którą chciałabym, żebyś zapamiętał z tego artykułu.

Dobry kartridż nie zastąpi stabilnej ręki, umiejętności analizowania projektu ani świadomej techniki.

Możesz kupić dokładnie takie same narzędzia jak doświadczony tatuator i nadal uzyskiwać zupełnie inne efekty.

Dlatego nie szukaj magicznego rozmiaru, który rozwiąże wszystkie problemy.

Zamiast tego ucz się rozumieć, dlaczego wybierasz konkretną konfigurację.

Czy potrzebujesz cienkiego śladu? Większego wypełnienia? Drobnej struktury? Miękkiego przejścia tonalnego?

Kiedy znasz odpowiedź na te pytania, wybór kartridża staje się znacznie łatwiejszy.

Chcesz lepiej zrozumieć kartridże i nauczyć się świadomie z nimi pracować?

W kursie „Fundamenty tatuowania” na Avada Tattoo Academy szczegółowo omawiam konfiguracje igieł, ich oznaczenia, średnice, tapery i zastosowania.

Pokazuję również, jak analizować projekty, dobierać narzędzia i unikać błędów, które sama popełniałam na początku oraz które obserwowałam podczas pracy z kursantami.

To wiedza uporządkowana krok po kroku, połączona z ćwiczeniami i materiałami pomagającymi rozwijać umiejętności.

A jeśli dopiero zaczynasz i na razie chcesz jedynie ćwiczyć na sztucznej skórze, również znajdziesz tam solidne podstawy.

Na zakończenie

Nie musisz znać na pamięć każdego oznaczenia kartridża ani kupować wszystkich rozmiarów.

Na początku wystarczy, że zrozumiesz podstawowe różnice pomiędzy RL, RS, M1 i SEM oraz nauczysz się dopasowywać je do planowanego efektu.

Z czasem sam zauważysz, po które konfiguracje sięgasz najczęściej i dlaczego.

Nie chodzi o to, żeby mieć najwięcej igieł. Chodzi o to, żeby wiedzieć, po co sięgasz po konkretną.

Najpierw zbuduj fundament. Potem klimat. 🖤